ศิลปินใช้ ภาพตัวหุ่น (mannequin) เป็นสัญลักษณ์ของร่างกายที่ไร้เสียง ความสัมพันธ์ระหว่างร่างไร้ศีรษะ กับทารกใต้ลำตัวหุ่นราวกับเพิ่งถือกำเนิดจากที่ว่าง ชวนให้มองเห็นการกำเนิดที่ถูก “ทำให้หยุดนิ่ง”

นกที่เกาะอยู่บนตัวหุ่นท่ามกลางความมืด และทารกที่เหมือนกำลังจะเกิดขึ้น ทำให้ความเป็นชีวิตและความเป็นวัตถุทับซ้อนกันอย่างน่าประหลาด การประกอบรูปแบบ (collage/composition) และการเล่าเรื่องผ่านภาพถ่าย ทำให้เกิดความรู้สึกที่คลุมเครือระหว่างความว่างเปล่าและการมีอยู่ของตัวตน

ผลงานของบัญชามักตั้งคำถามเรื่อง การรับรู้และความทรงจำในสังคมร่วมสมัย ผ่านการเล่นกับสเกล การจัดองค์ประกอบ และการใช้วัตถุธรรมดาให้กลายเป็นสิ่งที่ดูมีพลังทางอารมณ์ เมื่อภาพถูก “แขวน” อยู่ในที่ว่างเช่นนี้ มันจึงกลายเป็นบทสนทนาระหว่างผู้ชมกับความหมายที่ซ่อนอยู่ภายใน