เมื่อ “บ้าน” ไม่ใช่แค่ที่อยู่อาศัย แต่มี “ลมหายใจ” และความทรงจำซ่อนอยู่…


ในภาพนี้ คาแรคเตอร์น้องมาร์ดี (𝘔𝘢𝘳𝘥𝘪) ไม่ได้มาในร่างเด็กน้อย แต่กลายร่างเป็น “บ้านไม้เก่าที่มีชีวิต” ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวริมแม่น้ำเจ้าพระยา ท่ามกลางบรรยากาศท่าน้ำที่ดูเงียบงัน งานชิ้นนี้ Alex Face นำเสนอ Concept “Memory House” หรือบ้านแห่งความทรงจำ โดยผสานอัตลักษณ์ของคาแรคเตอร์ 𝘔𝘢𝘳𝘥𝘪 เข้ากับรูปทรงของบ้านไม้ริมน้ำ การมีดวงตาและหูกระต่ายบนตัวบ้าน เป็นสัญลักษณ์ที่สื่อว่าสิ่งปลูกสร้างเหล่านี้ล้วนมี “จิตวิญญาณ” และเป็นพยานรับรู้การเปลี่ยนแปลงของเมือง

ศิลปินใช้เทคนิคสีน้ำมันบนผ้าลินิน (Oil on linen) ถ่ายทอดความรู้สึกโหยหาอดีต (Nostalgia) ดวงตาที่สามบนหลังคาบ้านกำลังจ้องมองกระแสน้ำและกาลเวลาที่ไหลผ่าน สะท้อนถึงชะตากรรมของสถาปัตยกรรมดั้งเดิมในกรุงเทพฯ ที่ค่อยๆ เลือนหายไปจากการเข้ามาของสิ่งใหม่

แม้ชื่อภาพจะอ้างถึง “สะพานพระราม 8” ซึ่งเป็นแลนด์มาร์กสมัยใหม่ แต่ศิลปินกลับเลือกฉายภาพวิถีชีวิตริมน้ำแบบดั้งเดิมที่ขัดแย้งกับบริบทเมืองใหญ่ เป็นการบันทึกประวัติศาสตร์สังคมผ่านฝีแปรงที่นุ่มนวลแต่แฝงด้วยนัยยะที่แหลมคม เป็นงาน Street Art ที่ย้ายมาอยู่บนเฟรมผ้าใบได้อย่างงดงามและชวนให้ตั้งคำถามถึงคุณค่าของสิ่งที่เรียกว่า “บ้าน”