สุขสงบแต่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง เช่นเดียวกับ “สวรรค์” ผลงานศิลปะบนกระดาษโดย มานิตย์ ภู่อารีย์ ศิลปินผู้เลื่องชื่อจากยุคบุกเบิกของศิลปะร่วมสมัยไทย
ด้วยเทคนิคพาสเทลที่นุ่มนวล และลายเส้นที่แวดล้อมด้วยพลังเร้นลับ ภาพ “สวรรค์” มิได้เพียงพรรณนาถึงวิมานบนฟ้าและรัศมีอันเรืองรอ
เท่านั้น หากแต่เป็น “สภาวะ” แห่งความสง
ภายใน—หมุนวน อ่อนโยน และเปี่ยมด้วยความศรัทธาที่ไม่อวดอ้าง
ผลงานชิ้นนี้สะท้อนโลกทัศน์ของศิลปินที่มองว่าสวรรค์อาจไม่ใช่ปลายทางหลังความตาย แต่คือการดำรงอยู่ในจังหวะที่เรียบง่าย สงบเย็น และเป็นอิสระจากเสียงรบเร้า
